Vegetariërs voor beginners versus moraalridders

De dochter heeft besloten om vegetarisch eten te proberen. Voor minstens een maand wilt ze dat eens doen. Waar we een paar weken ervoor nog zeiden dat we blij waren dat ze zo geen ‘kuren’ had, was ik zelf al geëvolueerd naar: ‘Ah tof, laat maar weten hoe je dat ziet.’ Ik had plots het gevoel dat ze het zelf wel zou uitmaken en dat eender welke beslissing hierover OK was voor me. Nieuw gegeven!


Bron foto: HLN


Vegetarisch eten tot nu toe

We hadden al meer een jaar geprobeerd om elke donderdag vegetarisch te koken, dus 1 dag in de week. Dat was toch het plan. Het bleek dat we daar niet veel toe kwamen. Elke keer was het toch gemakkelijker om snel klaar te maken wat we gewoon waren. Zo nu en dan maak ik wel eens een vegetarische lasagne. Heel lekker, maar steeds zijn de mannen in huis niet erg onder de indruk van die kookkunsten. De dochter vond dit hoegenaamd niet fijn, die negatieve indruk. Ik gaf het daarna gemakkelijk terug op.


Eind februari had ik met de vrienden een etentje met plezier in vegetarisch restaurant gehad. Lekker GEC, weet je nog? Dat viel super goed mee. De dochter kwam dus op het perfecte moment met die boodschap van verandering , denk ik. ;) Manlief stond er gelukkig ook achter. Waarschijnlijk omdat hij niet altijd moest meedoen.


Hoe is de maand verlopen?

Meestal aten we gewoon klassieke dingen en had de dochter een alternatief voor zichzelf. Elke keer proefden wij – de carnivoren- van het alternatief en bleek dat we dat meestal wel lekker vonden. Een enkele keer vond ze de tofublokjes maar niets, en viel het eten niet in goede aarde. Voor de rest ging dit eigenlijk vlot. Zelfs de hond proefde regelmatig mee, maar hij at niet altijd alles op. De twee mannen van het huis waren meestal positief over de alternatieven, en DAT is nieuw. Dus een stapje verder, er kwamen dagen dat we met z’n allen vegetarisch aten. De ene keer aangekondigd, regelmatig niet meer aangekondigd. En WONDER BOVEN WONDER … geen probleem. Blijkbaar is de aankondiging ook niet altijd goed. ☺


Keuzes bijstellen in tijden van corona

En toen kregen we de coronacrisis op ons dak. Een goede week was gepasseerd toen de dochter zei: ‘Ik wil zo nu en dan nog wel eens vlees eten mama.’ Verbaasd polste ik even naar de reden. ‘Ik vind dat ik meer gevarieerd moet eten en dan is het ook voor jullie gemakkelijker als je naar de winkel moet en er zo een lange rij staat, dan ben je sneller klaar en is het minder moeilijk voor jullie.’ Ik was verbaasd dat ze deze analyse nam, maar eender welke beslissing was OK voor mij. Dus een andere beslissing is dat evenzeer.

Schuldgevoelens

Toen ik dit vertelde aan een vriend, zei die redelijk politiek: ‘Ja maar, ze was toch vegetariër geworden? Nu verandert ze terug van gedachte…’

Dit klonk eerder als een beschuldiging dan als een aanmoediging en ik herken daar veel mensen in (mezelf incluis tot voor kort). Toen moest ik terug denken aan een uitspraak die ik heb gehoord bij de Bootcamp van 2017 van Vlaanderen Circulair. Daar zei Ineke Hulselmans van Yohaku Art Collective, een van de gastsprekers:

‘Het maakt niet uit dat je eens wat minder ‘goed’, minder ‘doelmatig’ bezig bent. Een beetje goed is ook goed.’

Dit is zo een eyeopener geweest voor me. We denken toch zo graag in hokjes: zij is goed bezig, want ze eet vegetarisch. Een beloning moet ‘educatief verantwoord’ zijn (voor kinderen meestal vertaald in ‘saai’). Als je een keyboard vraagt voor je verjaardag, moet je elke dag goed oefenen en muziekschool gaan volgen. Multimedia is een probleem bij onze kinderen, ze krijgen schermtijd… terwijl wij lustig heel de dag online gaan! Als je geen plastiek gebruikt, mag je NIETS meer van plastiek gebruiken. Als je sociaal ingesteld bent, moet je ALTIJD alles sociaal steunen. Als je aan circulaire economie wilt doen, moet je het volledige containerbegrip toepassen! En duurzaam leven hoort daar ook bij en geitenwollen sokken ook!! En als je het eens minder doet, dan zullen we je vinden en aan de moderne schandpaal in de vorm van sociale media hangen!!


Wij zijn maar mensen

Maar ik heb een antwoord gehoord in die ene uitspraak op de bootcamp: wij zijn MAAR mensen, het is ok om het niet altijd perfect te willen doen. MAN! Wat zijn wij moraalridders geworden. Het is dus ook prima als je een plastiek zakje verkiest boven een katoenen netje, zeker als je een natte krop sla op een droge doos moet leggen. Zolang je dat plastiek zakje niet op de grond gooit maar een aantal keer wilt hergebruiken en er zuinig op bent, ben je ook circulair bezig! Het is zelf een product gemaakt van reststroom, dus ook circulair…



Als je je kinderen zo nu en dan eens wilt trakteren met zo van die echte ‘japkes’ wat ze super lekker vinden, ben je geen slechte moeder! Als de kinderen Netflix boven een boek verkiezen als extra stimulans, is dat OK. En als ze dat vegetarisch eten willen afbouwen en zo nu en dan toch nog eens een stukje vlees willen eten omdat dat soms nét datgene is waar je veel zin in hebt, is dat ook prima! Zeker als je dit al tot je verjaardag hebt uitgetest.


Trots op het leerproces van mijn dochter

Ik ben super trots op mijn dochter die net 13 is geworden en al veel meer in haar mars heeft dan ik gedurende héél mijn tienerperiode. Ze heeft het uitgeprobeerd en weet nu heel goed wat ze lekker vindt en wat niet. Het resultaat dat ze geboekt heeft is nog straffer: we eten nu regelmatiger vegetarisch, vinden dit met z’n vieren prima en lekker! Dus ze heeft van ons eerste-stapjes-flexitariërs gemaakt… alleen weten de twee mannen in huis het nog niet. ☺


Conclusie: vegetarisch eten is lekker, zo nu en dan afwisselen is prima, als we goede dingen proberen te doen is het al goed genoeg en soms heerst er een storm in het hoofd van Madame Circule en spuit zij haar gal ook eens.


Blijf in uw kot. Stay safe at home.


Liefs,

Madame Circule

Kus … een handkus weliswaar ;)

0 keer bekeken

© 2023 by DR. Elise Jones Proudly created with Wix.com